عشایر‎ ‎ارتفاعات‎ ‎بینالود، نیشابور، شهری با تاریخ کهن‏‎ كه از نياكانمان به جا‎ ‎مانده است. بار‎سنگین هيزمي که به دوش می کشیدند پر بود از طبیعت‎. ‎طبیعتی که به‏‎ ‎او‎ ‎رسم زندگی این‎ ‎چنینی آموخته بود. طبیعتی که چهره و صدای او‏‎ را‎ ‎نقشی بهین زده‏‎ ‎بود‎.
‎
‎گون يك نوع از پوشش گياهي منطقه
با تماشاي زندگي او‌ فاصله‎ ها، تفاوت‏‎ ‎ها محسوس مي‌شود. ‎شاید خواب می بینی‎.‌خواب او را که‎ ‎به‌رویایت ‏مهمان‎شده است. نه، شاید اين تو ي‌ كه‌به خواب او دعوت شده‏‎ ‎ای‎.

كشك عشايري
ارتباطی‎ ديگر... ‎از نوع بده‎ ‎بستان... دسترنج اش را که به سفیدی شیر و ماست است. نعمتي كه سرشار‎ از‏‎ ‎طبیعت است را تنها با‏‎ اسکناس سبز رنگي كه ره آورد شهر ماشيني ست، به معامله می‌بری‎.

سبزي هاي كوهستاني
‎گونه‎‎‌های‎گیاهی این منطقه هم بسیار متنوع است. تو می توانی،‎ ‎زیره‎ ‎سیاه، ‏کنگر، پیاز کوهی، نسترن وحشی، پونه کبود، ریواس و‏‎... . را‎ ‎در را ه ببینی و شاید گاهی هم بچینی. شربت‎ ‎ریواس‎ ‎این منطقه به عنوان‏‎ ‎محصول‎ ‎کشاورزی‎ ‎و سوغات نیشابور در دل تپه های بینالود برگ، پهن کرده‏‎ ‎است‎. ما هم خود را مهمان كرديم.
‎زمان‎ ‎راهی‎ ‎شدن بود. به سمت ارتفاعات اوج می گیری و آنان برای تو دعای خیرو سلامتی‎ می‌کنند‏‎.

هر‎ ‎چقدر‎ ‎که ارتفاع می‌گیری، گام های پشت سرت کوچک وکوچکتر می‌شوند‏.
‎و‎ ‎کم‎ ‎کم از‏‎ منظر‎ ‎نگاهت محو می‌شوند. بسان‎ ‎چادرها‎، گله ها ‎و آتش های روشن آنان. چادر هايي ‎که در آن کوهستان به تو احساسی از امنیت و اطمینان ارزانی می‌دارند‏. چادر‎ ‎هایی از جنس زندگي ‎که درون خود چیز هایی متفاوت با آنچه تو می‌پنداری جای داده اند‏‎.

حتي مفاهيمي چون؛ ‎رنج‎ ‎و‎ ‎درد، عشق و نفرت، ثروت و فقر، آزادی و اسارت، مرگ و زندگی‎
‎و‎ ‎نیازهای‎ ‎زندگي روزمره آنها معنایی متفاوت با آنچه تو می پنداری،‎ ‎دارند‎.

در نياز هاي بهداشتي شان؛ حب‎ ‎دندان‎ درد، سر درد ، سرماخوردگی و تب بر ... اولین چیزی است که در این دیدار،‎ ‎از‎ ‎تو‎ ‎سراغش را می‌گیرند. و تو شرمنده از اندک توشه ای که همراه داری،‎ می‎ ‎توانی‎ با آن همه صفا معاوضه کنی‎.

آهسته و با نفس هاي سنگين راه می روی. قله " زرگران" را که سمت چپ مسیر‎ ‎از‎ ‎پناهگاه‎ ‎دو شهید به سمت قله بینالود قرار دارد، می بینی و در جوار آن چشم‏‎ به‎ ‎اندازه‎ ‎ارتفاعات هزار مسجد خیره می‌نگری. همه چیز به نهایت زیباست‎.
ادامه دارد...